**ทุกวัน..ตรงนี...'s profileLaDy[moon]..ปลาทูทอด..PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 29 รู้สึก...ไง ไม่ต้องมีอะไรมาก...แค่อยากแสดงออกบ้าง เหนื่อยไหม...เชื่อสิ ถ้าเขียนแค่นี้ไม่รู้ว่าเหนื่อย แสดงว่าต้องโกหกแล้ว...อยากจะพูดอะไรหลายอย่าง แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้พูด...เป็นเพราะเราหวังมากไปนั้นแหละ สุดท้ายก็เวินเว้ออยู่คนเดียว แต่จะให้พูดไปสุดท้ายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน ต้องการพูดไปแล้วให้เปลี่ยนแปลงน่ะ...แต่ก็เท่าเดิม ไม่เพิ่มแต่กลับลดลงด้วยซ้ำ เพราะแคร์มากงั้นรึ...ไม่ใส่ใจ...แต่รู้สึก August 23 ธรรมดา เพิ่มผักโรยคุณเคยไหม....
ฝนตกลงมา ทั้งที่คุณอยากจะเห็นแดด
วิ่งอย่างเร็ว แต่สะดุดอากาศล้มลง กลางฝูงชน
หิวข้าวจนตัวสั่น แต่ได้กินขนมปังแทน
หิวน้ำจนคอแห้ง ตรงหน้ามีแต่ผลไม้
มีร่มติดกระเป๋า แต่ทั้งวันฝนไม่ตก
มีแบงค์1000 แต่ดันอยากขึ้นรถเมล์
อยากได้หมา แต่ดันซื้อแมว
อยากไปเที่ยว แต่นอนเหี่ยวอยู่บ้าน
อยากอาบน้ำ แต่ท่อประปาแตก
ฯลฯ
ยังไงมันก็เป็นธรรมดา เพิ่มผักโรย
July 28 หากฉันตาย..แม้ทุกอย่างที่สร้างขึ้นมาไม่เหลืออะไร ลึกลงไปแล้วในใจ อยากเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ให้คิดคำนึงบอกว่าไม่เป็นไร จงให้อภัยต่อกัน ฉันเพียงต้องการ คนที่กอดฉัน จูบฉันแม้นานเท่านาน ขอเพียงใครสักคนนั้น คนที่รักฉัน เข้าใจฉัน ขอเพียงใคร ในวันหนึ่งเมื่อทุกๆ สิ่ง ไม่เหลืออะไรให้จดจำ เพราะความจริง มันไม่มีเธอ ให้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ฉันเพียงต้องการ คนที่กอดฉัน จูบฉันแม้นานเท่านาน ขอเพียงใครสักคนนั้น คนที่รักฉัน เข้าใจฉัน ขอเพียงใคร ฉันเพียงต้องการ คนที่กอดฉัน จูบฉันแม้นานเท่านาน ขอเพียงใครสักคนนั้น คนที่รักฉัน เข้าใจฉัน ขอเพียงใคร ขอเพียงใครสักคนนั้น บอกว่ารักฉัน แค่เท่านั้นฉันคงเป็นสุข อารมณ์นี่หว่ะอยากเที่ยวหว่ะ...
ไปเที่ยวที่ไหนก้ได้
ขี้เกียจอยู่อย่างนี้แล้ว...
ทะเล ภูเขา
อยากไปแมร่งหมดเลย
จิตตก........ความจริงที่เป็นปกติ...ที่สุด
ก็คือ...การที่คนเรา กินอิ่ม นอนหลับ
แล้วก็เพ้อเจ้อ.....มากมาย
<<เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น..อีกแล้ว
ไม่หายสักที..เริ่มเบื่อตัวเองแล้วนะ
กรูจะเป็นอย่างนี้อีกนานไหม....
กรูเบื่อที่จะ...จะ...จะ........
ทำยังไงอารมณ์ ก็ไม่ดีขึ้น
เอาไงดีหว่ะ มันมากไปแล้ว
อะไรที่สามารถรบกวนอารมณ์
...ได้ขนาดนี้....
พยายามใช้ความรู้เดิม...
มาแก้อาการที่เกิดขึ้น
แต่ยังไม่ดีขึ้นเลย....
ลองวิธีนี้ดู..น่าจะได้ผล
แต่คงต้องรอดูอีกสักวัน สองวัน
เผื่ออะไรๆจะดีขึ้น..(โดยไม่ต้องกินน้ำขิง)
ทำไงดี....
ทำไงดี...
ทำไงดี
สงสัยเที่ยวมากไป...จนเหลิง
หรือว่า...
อะไรก็ตามที่เป้นสาเหตุ...ที่ทำให้อารมณ์
ส่วนนี้เกิดขึ้น.........
ให้รู้ไว้เลย...ฉันแย่มากแล้ว
มันพาลไปถึงคนรอบข้าง
โดยที่แม้แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่า...เกิดจากไร
ชีวิตเรา..เอาไงดี
ปล.รอดูแล้วกันว่าวันพรุ่งนี้จะดีขึ้น
หรือว่า...ต้องใช้เวลาอีก 4 วัน
แมร่งถ้ารออีก 4 วัน
กรูแย่ลงกว่าเดิม...จะทำไงดี
สงสารคนรอบข้างจริง
โทษทีน่ะ ขอโทษล่วงหน้าเลยแล้วกัน
-VfMkOJTGRNJVO...
DI^VPKDF^C]H; GRIKTDI^VPKDF^C]
W,J.=J
DI^VPKDF^C]GRIKT0T9HV'F^C]
DI^G8IUPFf;HP....
G]BD-ELYD;YOC]H;DYO
June 28 วันนี้....คุณเคยไหม....
ที่เวลาเจอใครสักคน.....
แล้ว....
คุณต้องการจะทักเขา....
แค่เอ่ยคำว่า "หวัดดี..เป้นไงบ้าง...สบายดีไหม"
ก็ทำไม่ได้...อย่าถามสาเหตุเลยนะ
คุณคงนึกได้ ด้วยเหตุผลร้อยแปด
แต่...สาเหตุของฉัน...แค่กระจกกัน
เท่านั้นเอง.....
มันเป้นเรื่อง"ไร้สาระ"ใช่ไหม
ฉันคงตอบไม่ได้...มากมายอะไร
ฉันรู้เพียงแต่ว่า...ฉันอยากจะทักเท่านั้นเอง
........
.....
...
.
เรื่องราวจบลงตรงที่...ฉันมานั่งเสียความรู้สึก....อยู่อย่างนี้
ฉันหวังว่า....ถ้าเจอกันครั้งหน้า
ฉันจะใช้สิทธิ ความเป็น"เพื่อน"ของฉัน
(โดยไม่เกรงใจ) ทักเพื่อนของฉันว่า"เห้ย หวัดดี"เมริง
ปล.แค่เรื่อง แมวกัดหมา ฉันก็ทำซะเป็นเรื่องใหญ่โต
ก็เมริงเป็นเพื่อนกรูนี่หว่า
เอาน่า...คราวหน้า
กูไม่พลาดแน่
55555+
June 10 Silly Foolsไม่มีอะไรที่เธอต้องการ ถึงฉันพยายามแค่ไหน ทุ่มเทไปให้เธอหมดใจ ยิ่งเดินเข้าไปแต่เธอยิ่งห่าง ยิ่งเห็นช่องว่างที่กั้นเอาไว้ ฉันต้องทำอย่างไร * ใจเธอดังทะเลที่กว้างยิ่งนัก ความรักฉันเป็นแค่ลมเท่านั้น เป็นแค่ลมที่มันพัดบางบาง ไม่มีทางจะไปถมทะเล ** รู้แล้ว รู้ว่าเธอไม่รักฉัน แต่ช่างมันเถอะมันไม่สำคัญ ก็บอกเลยว่าไม่มีคำว่าเสียใจ ได้รักแท้ แม้ที่สุดจะโชคร้าย แม้ใครด่าว่าบ้าไม่พอหรือไง มีเพียงเหตุผลง่ายๆว่าฉันรักเธอ ได้เป็นแค่คนที่คอยเฝ้าดู และได้ช่วยเธอยามอ่อนล้า มันก็มีค่ากับใจ ไม่มีอะไรให้เธอชื่นชม และฉันถมใจเธอไม่ไหว แต่ฉันก็ไม่ได้ขออะไร (ซ้ำ * / ** ) รู้แล้ว รู้ว่าเธอไม่รักฉัน แต่ช่างมันเถอะมันไม่สำคัญ มีเพียงเหตุผลง่ายๆว่าฉันรักเธอ (ซ้ำ **) โง่ไม่พอหรือไง มีเพียงเหตุผลง่ายๆว่าฉันรักเธอ April 25 เพจเจอร์...ของฉันเพจเจอร์...น้อย
...มีเพื่อนฉันคนหนึ่งได้กล่าวกับฉันว่า...
นี่เมริง..มี่ฮิห้า(hi5) กับเขาบ้างหรือเปล่า
ด้วยความซื่อ(บื่อ)ของฉัน..."อะไรเหรอ...hi5"
มานบอกกับฉันว่า เฉยมาก.....
แล้วเมริงอย่าบอกกรูน่ะว่า เมริงยังใช่ เพจเจอร์อยู่อ่ะ
...งงเข้าไปใหญ่(เป็นไก่ตาแตกเลย) อะไรหว่ะเพจเจอร์
ก็ที่เมริงใช้อยู่ไง มาย สะ แปรด ของเมริงอ่ะ......
*****
แล้วฉันก็หายส่งสัย ว่าอะไรคือ เพจเจอร์ที่เพื่อนฉันเรียก
แต่ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเพื่อนน่ะ(เพราะหลังจากนั้น ฉันก็มีฮิห้าเป็นของตัวเอง)
ฉันก็แต่สงสัยว่า ไอ้ที่ฉันชอบเอาเรื่องราวมากมาย มาเขียน นี่ เพื่อนฉันเรียกว่า
เพจเจอร์
แต่เพจเจอร์น้อยของฉันน่ะ มานมีสิ่งดีแอบแฝงหลายอย่าง(
 )...ใช้งานง่าย ไม่งง....
ฉันก็ยังคงหลงรักเพจเจอร์น้อยของฉันเสมอ....
หรือจนกว่าฉัน...ไม่มีเรื่องที่จะมาเล่าอีก
..ความสุข เล็กๆ น้อยๆ ของฉัน
มานคงไม่สำคัญสำหรับใคร
แต่จะเป็นฉันอีกคนได้
ก็เพจเจอร์น้อยนี่แหละ
...เริ่มหลงรักอดีต ทั้งที่คนอื่น
หลงรักปัจจุบัน
แต่สำหรับฉัน คงวิ่งตามไม่ทัน
(เทคโนโลยี)
ไม่เป็นไร..ยังไงก็เป็นตัวเอง
5555555+
ปล.กรูอยากเขียนมานานแล้ว
อยากเอาข้อความนี่ไปปาหน้าเพื่อนฉัน(เมริงแหละ)
แล้วบอกกับมานว่า
เรื่องของกรู
55555+
April 08 เงียบๆคนเดียว...อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว...
อย่ามาให้เจออีกเลย เฉยเฉยไปเลยดีกว่า
เจ็บเกินไปที่จะคบหา ไม่อยากจะมองเห็นหน้าใครใคร ไปไกลไกลให้ห่างกัน เห็นแล้วฉันยิ่งเจ็บใจ ไม่อยากจะได้ยินอะไร จากเธอฉันไม่อยากฟัง *อยากจะมองฟ้าที่ว่างเปล่า เหงาเหงาคนเดียวลำพัง ให้รอยร้าวมันเจือจาง ให้ใจมันดีกว่านี้บ้าง อยากให้เธอนั้นลืมทุกสิ่ง และทิ้งฉันไว้เพียงลำพัง ฉันต้องการทบทวนบางอย่าง อยากอยู่เงียบเงียบคนเดียว กับเธอฉันคงไม่มี ไม่เหลืออะไรสักอย่าง เมื่อเราเดินอยู่คนละทาง ก็อย่าตอกย้ำให้ช้ำเกินไป เธอจะเดินไปจากฉัน ฉันก็เสียทุกอย่างไป โปรดอย่าบอกว่าเพราะอะไร อย่าเลยฉันไม่อยากฟัง ( ซ้ำ * ) ใครจะดีจะร้ายยังไง ฉันไม่ต้องการฟัง อยากจะปลดปล่อยทุกทุกอย่าง อยากอยู่ลำพัง อยากอยู่คนเดียว ( ซ้ำ * ) ปล.เมื่อไหร่ที่เหนื่อยกับอะไรมา..มากมาย
คนเราจะมีพื้นที่ส่วนตัว เพื่อหลบ
หลีก ปลีก หรือแม้แต่จะหนี..
แล้วเอาตัวเองไปยืนอยู่ตรงนั้น
ให้สายลมหรือแม้แต่อะไรก็ตาม
พัดพามันให้หายไป
..............
January 31 ตอนที่....เท่าไหร่ตอนที่...เท่าไหร่
ไม่ได้นับ...เพราะเหตุที่ว่า
ไม่ว่าถึงตอนไหน ที่เรียกว่าตอนจบ
ต้องมีตอนต่อไปของเรื่องใหม่ มาแทนเสมอ
ไม่ต้องงง กับคำเพ้อเจ้อ ของฉัน หรือ ของตัวเอง
เพราะฉันยังงงเลย....555555+
ปล.ฉันก็ยังคงเป็นฉัน
แต่ฉันก็ยังไม่ลืมที่จะนับถือคนอื่น
และ....ตังเอง
ปล.2
โลกใบนี้...เหมือนมันจะแคบลง อย่างบอกไม่ถูก
คงต้องก้าวออกไป .....ดู และเรียนรู้
อีกเยอะ..... January 08 ตอนที่ 11ตอนที่ 11
เรื่องราวทุกเรื่องนั้น ก็เหมือนบันทึกหน้าหนึ่ง ในบางครั้งบันทึกนั้น สั้นบาง ยาวบาง แล้วแต่การรับรู้และเวลา
บางคนอาจบอกว่า เรื่องราวตอนนี้ของเขาน่าจดจำ แต่สำหรับใครหลายคน คงมองเรื่องนั้นเป็นเรื่องธรรมดา
แล้วอีกหลายคน...อยากจะลบเรื่องนั้นออกไปจากใจ
กระดาษบางแผ่น เป็นสีขาว บางแผ่นมีสี บางแผ่นมีเส้นบรรทัด บางแผ่นมีพร้อมทั้งหมด
นั้นแล้วแต่ว่า แต่ละคนชอบแบบไหน......
สมุดหนึ่งเล่มเปรียบได้กับความทรงจำ แต่สมุดเล่มนั้นคงไม่ได้มีทั้งกระดาษสี มีทั้งเส้นบรรทัดในเล่มเดียว
เพราะสมุดของเราที่ได้รับมานั้น เป็นสมุดสีขาว ไม่มีอะไรพิเศษ มีแต่เราเท่านั้นที่จะแต่งเติมสีสันลงไป
บางคนบันทึกมันลงไปด้วยหัวใจ แต่สุดท้ายก็อยากลบมันออกทั้งหมด บางคนต้องการให้ทุกหน้ามีแต่เรื่องเดิมๆ
แต่บางคนถึงกลับอยากฉีก อยากเผา ไม่อยากมีความทรงจำใดๆอีกต่อไป...
มาถึงตรงนี้ เรื่องราวก็ยังดำเนินต่อไป ไม่ว่าใครจะไม่ต้องการก็ตาม แต่อย่างน้อยทุกคนคงมีบันทึกสักหน้า
....ที่อยากฉีก เอามันมาใส่กรอบ ตั้งไว้ในที่ที่มองเห็นได้ชัดที่สุด เขียนตัวใหญ่ๆ และนั่งมองมันอย่างนั้น อย่างสุขใจ....
ปล..............
ไม่เคยมีสักหน้าที่...ว่างเปล่า January 01 ตอนที่ 10การที่ฉันบอกรักนกตัวนั้น ไม่ได้หมายความว่า
ฉันจะจับนกตัวนั้นมาขังไว้ในกรง เพียงแต่หมายถึง
ฉันจะปล่อยให้นกตัวนั้นบินไปในท้องฟ้าที่กว้างใหญ่
ปล.ขอบคุณความคิด
ความรู้สึก..ที่เกิดขึ้นไม่ว่าที่ไหน
เวลาใด คำนิยามดีๆ
ที่....^0^
ตอนที่ 9สวัสดี..ปีใหม่
ปล.โรงละครก็มีวันหยุดน่ะ
สุขขี สุขขีทุกคน December 19 ตอนที่ 8"เรื่องบางเรื่องอาจทำให้เราจะเป็นจะตาย
และบีบบังคับเราให้หาทางสู้จนสับสน
และวิ่งวนคว้างไม่มีทางออก...ไม่มีทางเลือก
ไม่มีใครรู้หรอกหากหยุดวิ่งแล้วอยู่ยิ่ง ๆ สักพัก
ที่ที่ยืนพิงอยู่...อาจเป็นประตูก็ได้"
..................
แค่ฝันร้าย...จะฝันได้สักกี่คืน
.................
แม้ว่าคนเราจะมีความเข็มแข็ง
ในการลืมบางสิ่งบางอย่างไม่เท่ากัน
แต่โลกก็มีเวลาเพื่อให้การลืมเหมือนกัน
ปล........
December 12 ตอนที่ 7ระหว่างทาง.......
เคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ ตามแรงเฉื่อย เคลื่อนที่ไปข้างหน้า อย่างตั้งใจ
มีลูกระนาบบางประปราย แรงกระเทือก ทำให้รู้สึกตัว ว่าไม่ได้อยู่คนเดียว
ข้างนอกกระจก ยังมีรถวิ่งสวนไปมา มีรถตามหลังมาแต่ไม่ไกล
ข้างทางมีต้นหญ้ามายมาก(คนที่ไม่เห้นค่าในตัวมันเรียกวันว่า วัชพืช)
...................
...............
...........
........
ขยับตัวให้รู้สึกสบายดีอีกที
แสงที่เห็นเมื่อครู่กับลางเลือนอีกครั้ง
ที่รู้สึกได้คือแสงแวบ ๆ สีขาวดวงเล็ก
กระจายเต็มไปหมด อีกดวงหมดแสง
อีกดวงมีแสง สักครู่...ทุกอย่างก็ดับลงอย่างสงบ ตอนที่ 6บังเอิญ.....ทัวร์
บังเอิญ.....ดี
บังเอิญ.....20
บังเอิญ.....ผ่านมา
บังเอิญ.....พอดี
บังเอิญ.....ถูกเชิญ
บังเอิญ.....ถูกใจ
บังเอิญ.....เข้าไป
บังเอิญ.....เข้าใจ ความจริง
ปล.ระหว่างทาง..ของตก
หาไม่เจอ...บังเอิญ ลืม
บังเอิญ ตั้งใจทิ้ง พอดี ตอนที่ 5เพื่อเป็นที่รัก
1.
ชายหนุ่มบางคนคิดว่าตัวเองกำลังทีความรัก เพื่อนสาวคนหนึ่งในที่มำงาน ยิ้มเขินอายทุกครั้งเมื่อเขาพูดคุยด้วย.....บางครั้งข้างในร้องเตือนว่าอย่าเข้าข้างตัวเอง เขาเข้าใจ....แต่ก็ยังรู้สึกดี
เพื่อเป็นที่รักของหญิงสาว ชายหนุ่มเปลี่ยนพฤติกรรมตังเองดังนี้:
พยายามเลิกสูบบุหรี่(หรืออย่างน้อยไม่สูบต่อหน้าหญิงสาวคนนั้น),ขยันทำงานเกินปกติ, สำรวมกริยาเวลากินอาหาร,ก่อนออกจากบ้านพิถีพิถันดูแลเสื้อผ้า และอยู่หน้ากระจกนานเป้นพิเศษ
พยายามมีอารมณ์ขันกับเพื่อนร่วมงาน,แสดงความเฉลียวฉลาด รอบรู้ทุกครั้งที่มีโอกาสพูดคุยกับหญิงสาวคนนั้น,ปฏิเสธคำชักชวนจาดเพื่อนที่เคยกินเหล้ากันทุกคืน,พยายามแสดงความเป็นผู้นำ
อ่อนโยนกับเด็กขายดอกไม้ ฯลฯ
2.
คนจำนวนมากรู้ดีว่า จำเป็นต้องมีคุญสมบัติอย่างไรบ้างเพื่อให้เป้นที่รัก แต่ข้อแตกต่างระหว่างการแสดงกับความจริงมักมีเส้นแบ่งที่ชัดเจนเสมอ บางครั้งจุดจบของนักแสดงที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป้นที่รักของใครต่อใคร
กับคนทั่วไปที่ไม่มีคุณสมบัติให้ใครมารักก็มักมีบั้ยปลายไม่แตกต่างกัน
เรื่องยากก็คือ จะใช้มาตรฐานใดวินิจฉัย...ในสถานการณ์ใด
มีบางคนตั้งใจทำงานและดำเนินชีวิต เพื่อให้ตัวเองเป้นที่รักของใครต่อใคร
บางคนรู้วิธีไม่ต่างกับคนกลุ่มแรก แต่เลือกทำแบบที่ตัวเองเป็น
...ไม่แน่ใจว่าเมื่อถึงบั้นปลายแล้ว คนประเภทไหนจะมีความสุขมากกว่ากัน
ปล.อีกเรื่อง...
G]Dญู๋.DY[ฏูWFHCฉ,ซ
ตอนที่...4บางข้อเกี่ยวกับคำโกหก
1
นิยายหลายเรื่องผูกเรื่องขึ้น และอาศัยจุดหักเหจากคำโกหกของตัวละคร
เพราะมีตัวละครบางตัว พูดโกหก
ตัวละครอีกตัว จึงไม่มีความสุข...
เพราะมีตัวละครบางตัวพูดไม่พูดความจริง จึงมีอีกตัวละครหนึ่งต้องเผชิญความทุกข์เศร้า
บางคนมองว่าบางเรื่องที่ผูกขึ้นจากคำโกหกมักถูกใช้บ่อยในนิยาย
ที่ไม่ต้องการความซับซ้อนมากนัก คนโกหกมักเป็นผู้ร้าย
คนที่แบกรับผลกรรมเป้นคนดี มีสีขาวและสีดำแยกให้เห็นชัดเจน..
แต่ เวลาโครงเรื่องง่ายๆ แบบนี้เกิดขึ้นในชีวิตจริง ก็มักจะมีเหตุผลใหม่ๆเกิดขึ้นเสมอ
เหตุผลใหม่ ๆ เหล่านี้ ทำมห้การแยกสีขาวและสีดำไม่ง่ายเหมือนในนิยาย
2
มีเหตุผลดี ๆ มากมายที่ทำให้คนต้องโกหก แต่เหตุผลทั้งหมดล้นมีที่มาจากสองเรื่องหลัก ๆ
หนึ่ง คือ โกหกเพื่อคนอื่น อีกหนึ่งคือโกหกพื่อตัวเอง ถึงแม้จะรู้ว่าทั้งสองอย่างไม่จีรังเท่ากับการพูดความจริง
แต่ความทุกข์ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นเนื่องจากมีคนประเภทหลังมากเกินไป
3
เวลาคนสองคนทะเลาะกัน ถ้าไม่ใช่เพราะใครคนใดคนหนึ่งหรือทั้งสองคนกำลังเข้าใจผิด
ก็ต้องเป็นเพราะมีใครคนใดคนหนึ่งหรือทั้งสองคนตั้งหน้สตั้งตา พูดคำโกหก
เมื่อมีใครตั้งใจจะพูดโกหก จึงป่วยการที่จะเรียกร้องหาศักด์ศรี
ไมว่าจะเป็นศักดิ์ศรีสุภาพบุรุษ ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิง - ลูกผู้ชาย
ปล.ขอบคุณ
อธิคม คุณาวุฒิ
November 25 หลัง...โรงละครหลังโรงละคร...โรงนี้
ในตอนนี้ถึงเวลาพัก เวที เพื่อเตรียมการแสดง ในตอนต่อไป...
ในห้องแต่งตัว ที่แสนวุ่นวาย
มีเสียงร้องเรียกสิ่งที่นักแสดง ต้องการมากมาย
....จนฟังไม่ได้ศัพท์....
รู้แค่ว่า
ในน้ำเสียง มีความต้องการแฝงอยู่มาก
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม
...ความวุ่นวายหลังม่านของโรงละคร โรงนี้..
ก็คงต้องมีต่อไป
......................................................
เดินฝ่าฝูงชนภายในห้องแต่งตัว...
ออกมาสูดอากาศข้างนอก
นั่งรับลมเย็น ในหน้าหนาว
ตรงบันไดทางลง
ปล่อยใจไปตามลม
ถึงแม้ บางครั้งอากาศหนาวที่ผ่านเข้ามานั้น
จะทักทายรุนแรง จนทำให้หน้าชาก็ตาม
แต่....
นี่แหละ หน้าหนาว
ที่เธอ ฉัน และทุกคน....เฝ้ารอ(หรือเปล่า)
อากาศข้างนอกรุนแรง ในความรู้สึก
พระจันทร์เต็มดวง ในตอนนี้
ทำไม...มันไม่สวยเหมือนเก่า
ทั้งที่ มันก็คือพระจันทร์ดวงเดิมที่เคยมอง
.....
(กระจก ที่สะท้อนดวงจันทร์ในตอนนี้ ก็คงเหมือนกัน)
ปล.คิดแล้วก็........สูบบุหรี่ดีกว่า
อย่างน้อยก็ได้ความอบอุ่นจากแสงไฟบนม้วนบุหรี่ตัวน้อย
กร๊ากกกกกกกกน้ำเน่าแหะ...
นั่งอยู่คนเดียวปล่าวเปลียวเอกา
นั่งหันหลังชนฝา
อย่างน้อยก็คิดได้ว่า
ไม่มีผีมาข้างหลังแน่นอน
ดูดบุหรี่ไม่กี่ที..อากาศหนาวไม่เคยปราณี
เอาบุหรี่ฉันไป...จะให้ทำไง
เข้าข้างในดีกว่า
5555555555555555555+
(กวี งง ไม่ ต้อง สง สัย
อา กาศ มัน พา ไป ไกล
ห้าม ไม่ ไหว จริงๆ) |
|
|
